Martin en Inge Riebeek

Haarlem, 1957/ Wageningen, 1964

Website

Op een reis die Martin en Inge Riebeek in 2002 maakten voor een opdracht, ontmoetten ze mensen die op hun verzoek voor de camera vertelden over hun dromen. Die ‘toevallig’ gefilmde portretten werden een doel op zich. Het format is steeds helder en in één take opgenomen: een persoon wandelt naar een vaste camera, kijkt in de lens en vertelt over zijn of haar verwachtingen of over wat zij of hij wezenlijk vindt in het leven. Er wordt geen gebruik gemaakt van zoom, of andere filmische trucs. Er is slechts een camera en de realiteit van de persoon en zijn of haar verhaal.

Het is ontroerend hoe openhartig de geïnterviewden zijn voor de camera. Zeker als je bedenkt dat ze Martin of Inge toevallig op straat ontmoetten en die ontmoeting nooit veel langer dan een paar uur heeft geduurd. De selectie die Inge en Martin bij terugkomst van hun reizen maken, geeft een beeld van de ander en van wat voor hem of haar essentieel is. Maar daar blijft het niet bij: Geïnspireerd als zij zijn door de filosofie van Emmanuel Levinas, waarin ‘de Ander’ zin geeft aan ons bestaan, bieden zij met hun werk een glimp van de essentie van ons eigen zijn.

De afgelopen 10 jaar vroegen ze aan honderden mensen over heel de wereld naar de zin van hun leven. Voor deze Biënnale kiezen zij daaruit een serie portretten van mensen die hoop hebben op een betere toekomst. Daarnaast maken zij een aantal nieuwe portretten van mensen die een relatie hebben met de locatie van de tentoonstelling.

Klik op de afbeelding voor de trailer voor de Biënnale.