Bijna elke Nederlander heeft wel eens zijn olifantenfamilie langs de A6 in Almere gezien of de twee ruggelings tegen elkaar zittende mensfiguren op Schiphol. Het sculpturale werk van Tom Claassen heeft altijd een speelse en persoonlijke toets. Zijn beelden, hoe verschillend ook, ontlokken de kijker een glimlach en nodigen vaak uit tot aanraken, zelfs tot het strelen ervan. De motieven zijn door hun eenvoud meestal direct herkenbaar: een simpele mens- of dierfiguur die tot de essentie is gereduceerd. Hij hanteert met graagte methodes als extreme uitvergroting en zijn beelden lijken daarbij vaak moeite te hebben met het torsen van hun eigen gewicht.

Tom liet zich door de katholieke omgeving van de Heilige Driehoek inspireren tot hele nieuwe vormen, geïnspireerd op herbaria en eeuwenoude boekverluchtiging. Zijn reusachtige maar tegelijkertijd uiterst fragiele bloemen roepen de vrije blijheid op van een zomerse dag, liggend in het gras, kijkend naar tere bloemblaadjes die door de zon worden beroerd.

Schets Biënnale.